پنج شنبه ۱۰ آذر ۱۴۰۱ , 01 December 2022

تاریخ انتشار : ۰۱ شهریور ۰۱
ساعت انتشار : ۷:۵۸ ب.ظ
چاپ مطلب

آبشار بهشت/گزارش ویدئویی از یکی از زیبایی‌های طبیعی و بکر روستای امامزاده شفیع شاندرمن

آبشار بهشت روستای امامزاده شفیع شاندرمن از مناطق زیبا و بکر شهرستان ماسال است که به دلیل مناظر طبیعی خود شهره عام و خاص شده است.

به گزارش ماسال نیوز، یکی از زیبایی های این روستا، چشمه ای دوقلو است که یکی آب سرد و دیگری آبی با دمای کمی بالاتر دارند.آب این چشمه‌ها در فاصله حدودأ ۳ متری به یک آبشار زیبا ختم می‌شود.در تهیه این گزارش بهروز اسماعیل‌نژاد بخشدار شاندرمن،دهیار محترم روستای طالب دره،صابر باقری،جواد احمدی و ابراهیم جمالزاده همراه ما بودند.

شما را به دیدن این گزارش دعوت می‌کنیم.

آبشار بهشت


3 ديدگاه

  1. لیثی حبیبی - م. تلنگر گفت:

    امی نَه وان خاسَه* سلیقه! هادی آوازی ام گزارشی تکمیل کرده.
    به از این دست چشمه های پر آب در ماسال خونی می گویند. مثل گرمه خُونی در پای شالما. مثل موسلَه خونی در مینکو.
    سغ ببیَه براجان! خاسه گزارشی رُون تهیه کرده.

    بچه های ایران! به سایت ها و وبگاه های ایرانی برگردید. آن کوچ عملن به یک خرابکاری بزرگ ضد میهنی بدل شد. باقی سخن را در «وَشتَن واژه ها» بخوانید.
    kashkara.blogfa.com

    * واژه ی تالشی، کُردی(آریایی مادی) «خاس» واژه ای ست مثل پیستَه(تالشی ماسالی) = مغزدانه ی پسندیده شده = پسته(دِگر شده). خاس یا خواس در بندار خواستِن(تالشی ماسالی) بُن دارد. خاس یعنی آنچه خواسته می شود؛ آنچه که خواستنی و دل پسند است.

  2. لیثی حبیبی - م. تلنگر گفت:

    سلام
    متأسفانه در داخل و خارج از کشور بجای «گذشتگان»، «نیاکان» = پدر بزرگ ها، را بکار می برند که بیجا است. این منگفت را در خارج از کشور نوشتم که برای شما نیز ارسال می کنم. لازم دیدید منتشر کنید.

    «نوشته شده در تاريخ چهاردهم شهريور ۱۴۰۱ برابر با پنجم سپتامبر ۲۰۲۲ ، ۲۳:۴۶:۱۱ توسط لیثی حبیبی – م. تلنگر

    سرتیتر مطلب: «نیاکان نخستین انسان چه هنگامی برای نخستین بار روی دو پا ایستادند؟»

    شاید از آن زمان بوده که شما “نویسندگان” مادر بزرگ ها را حذف کردید.
    «نیا، اسم، پهلوی(نیاک)، جد، پدر بزرگ، پدر پدر، پدر مادر، نیاکان جمع»(عمید ص ۱۱۷۷)

    نیاکان(پدر بزرگ ها) را نمی توان برای گذشتگان بکار برد. بکار بردن نیاکان زمانی رسم شده که زن به حساب نمی آمد. به زن سیاسَر(مایه ی نکبت) می گفتند، ولی چون زاده شده بود، تحمل اش می کردند؛ اما چندان به حساب نمی آمد. همینک در تاجیکستان و افغانستان هنوز به زن «سیاسر» گویند. وقتی در باب کل فرهنگ میهن یا جهان سخن به میان است، بکار بردن نیاکان(پدر بزرگ ها) یعنی کنار گذاشتن مادر بزرگ ها. و این حق نیست.

  3. لیثی حبیبی - م. تلنگر گفت:

    بن یابی سد(۱۰۰) واژه ی چهارم – ده تای اول

    jahanezaban.blogfa.com