یکشنبه ۰۶ خرداد ۱۴۰۳ , 26 May 2024

تاریخ انتشار : ۲۶ اردیبهشت ۰۲
ساعت انتشار : ۱۱:۵۳ ب.ظ
چاپ مطلب

صبر هفت‌ساله برای برنج شدن علی‌کاظمی/ زمین زیارتگاه من است

علی کاظمی، کشاورز دلسوز و زحمت‌کش گیلانی عاشق کشت و کار و برنج است و رقمی را کشف کرده که هنوز به نامش ثبت نشده اما او می‌گوید: «زمین زیارتگاه من است، زمین را خیلی زیارت می­‌کنم، زمین را سجده می‌­کنم کاش همه می‌دانستند که کشاورزی برکت دیگری دارد.»

در اواخر سال ۱۴۰۱ خبری را شنیدم با این تیتر که «خالق برنج هاشمیِ گیلان درگذشت». او شخصی بود به نام یوسف هاشمی‌­زاده اهل روستای چاپارخانه خمامِ گیلان که سال‌­ها قبل با جداسازی دانه‌­های مرغوب و کشت آن دانه­‌ها به رقمی جدید دست پیدا کرد. این رقم سپس به مزارع دیگر کشاورزان منتقل شد؛ طوری­‌که نام این برنج مرغوب را به پاسداشت زحمات او «هاشمی» نام‌گزاری کردند.

دیگر رقم معروف برنج که در کشور ایران کشت می­‌شود «علی­ کاظمی» نام دارد. آیا کسی می­‌داند که چرا این رقم به این نام معروف است؟ اصلاً علی­‌کاظمی کیست؟ در کجا سکونت دارد و به چه زبانی صحبت می­‌کند؟

پای تلویزیون نشسته بودم. دیدم مستندی در حال پخش است. در این مستند با شخصی به نام علی ­کاظمی به زبان فارسی گفت‌وگو شده بود. از لهجه‌­اش مشخص بود که او از تالش‌­های منطقه فومن است، در لابه‌­لای صحبت‌هایش چندین کلمه را به تالشی گفت.

وقتی خودش را اهل روستای شکال­گوراب فومن معرفی کرد به یاد شاعر خوش­ سخن تالش در فومنات آقای نقی مهرپویا ملقب به هَشی­وَش افتادم؛ زیرا او نیز اهل این روستا بود؛ روستایی که اهالی منطقه به آن ایشکیلَه‌­گرا می‌گویند.

آنجا فهمیدم که حدسم کاملاً درست بود و با تماس با آقای مهرپویا پی بردم علی کاظمی تالش است. در آن لحظه هم بسیار خوشحال شدم و هم بسیار نگران و ناراحت.

شاد و غمگین برای چه؟

خوشحال به این خاطر که کاشف یکی از برنج­‌های معروف کشور که مورد مصرف تمام مردم ایران قرار می­‌گیرد یک نفر از قوم کهن تالش بوده و ناراحت به­ خاطر این­که چرا کسی این موضوع را به گوش تمام مردم نرسانده و او به ­عنوان فقط یک گیلانی معرفی می‌شود؛ در حالی­که او یک تالش است، تالشی که در آغوش رشته­‌کوه‌­های تالش در فومنات زندگی می­‌کند.

بخش دیگر ناراحتی من این بود که هنوز این برنج به نام او ثبت رسمی نشده و حتی حق و حقوقی برای او از سوی دولت جهت کشف این گونه برنج مهم در نظر گرفته نشده؛ مردی که به خاطر بیماری همسرش بخشی از شالیزارش را فروخته؛ مردی که در حین کار به علت بریدن ترمز تیلرش به درخت برخورد می­‌کند و امروز توانایی کار کردن ندارد. با همه این اوصاف عزلت نشینی این کشاورز مجاهد و بی‌تفاوتی‌های مشهود در رسیدگی به وی جای تأمل دارد.

علی کاظمی در نهضت سواد آموزی تا کلاس پنجم درس خوانده و در دوران سربازی در تیپ هوابرد شیراز در سال ۱۳۴۹ به مدت دو ماه آموزش چتربازی دیده و ۱۴ پرش با هواپیمای ۱۳۰ انجام داده است.

علی کاظمی نامی است که با نبوغ و هوش خدادادی­‌اش نامش را در دل تک تک ایرانی­‌ها حک کرده؛ کشف او آدمی را به یاد مدل و فرمول‌­های قانون وراثت و ژنتیک میندازد؛ به واقع او در حالتی عجیب و با نبوغ خدادادی به اصلاح ژنتیک اقدام کرده است.

فرزند گِل و مزرعه

کاظمی، تالش­ مردی است که به حق خود نرسیده، او فرزند ایران، گیلان، تالش و فومنات است، او فرزند گِل و مزرعه است، فرزند گُل و بهار است؛ کسی که هر سال پای در مزارع می­‌گذارد و تومَه‌­کیلَه می­‌گیرد و دانه‌­های شلتوک را مجدداً سبز رنگ می‌­کند و برای رشد به مزراع جهت نشا می‌­فرستد و نوید زندگی و برکت می‌­دهد، او که هنوز عاشق مزرعه است، عاشق برنج است، عاشق زادگاهش است، عاشق فرهنگش است، او یک تالش است.

این مقدمه، گام کوچکی­ است در پاسداشت این خادم همه مردم ایران­ زمین. شاید تلنگری شود تا مسؤولان امر بشتابند و رقم علی­ کاظمی را به نامش ثبت کنند و تا شاید شرایط او نیز تغییری کند.

نامش علی است و ساکن روستای شکال‌گوراب بالا از توابع شهرستان فومن در استان گیلان. ۲ دختر و ۲ پسر دارد. از ابتدا کشاورز بوذه اما در حال حاضر به دلیل تصادفی که با تیلر کشاورزی‌اش داشته مجبور است کارگر بگیرد و کار کشاورزی را به انجام برساند.

علی آقا، زمین زیادی هم ندارد، می‌گوید: «تقریباََ نیم هکتار زمین کشاورزی دارم که با همان گذران زندگی می‌کنم»

با وجود تمامی این مشکلات، وقتی رقم برنج علی کاظمی را به عمل آورد آن را اهدا کرد و به همین دلیل نامش امروز نه تنها بر زبان‌های ما که بر روی سفره‌های ما نیز هست.

صبری هفت ساله برای کشف یک گونه خاص از برنج

آقای کاظمی درباره نحوه کشف این گونه از برنج گیلانی می‌گوید: «سال ۱۳۶۷ بود، چون آن موقع ما برنج بینام، صدری و خزر داشتیم، دیگر علی­ کاظمی وجود نداشت؛ روزی دیدم از بوته برنج بینام چهار خوشه (همانی که الان به آن علی کاظمی می­‌گویند) درآمده بود، نگاهی کردم دیدم که با این برنج‌­ها فرق می‌­کند از دُم و قد و رنگ، همان چهار خوشه را نشان کردم، این چهار خوشه را من هفت سال کشت کردم. سال اول آن را کشت کردم شد هفت بوته؛ باز هم جمع‌­آوری کردم سال دوم شد ۷۲ بوته. باور شدنی هست؟! سال سوم شد اندازه جایگاه سه قفیس (سه هزار متر). سال چهارم شد یک هکتار، سال پنجم شد ۲ هکتار. من اینطوری این را به ­دست آوردم.»

با وجود این همه صبر و تلاش و سختی برای بقای نوعی خاص از برنج، این کشاورز دلسوخته هنوز حتی بیمه هم ندارد. علی آقا در این باره گفت: «نه؛ بیمه نیستم. آن یک تکه زمین هم را کشت و کار می‌­کنیم. کمی کارگر می‌­برد و کمی خورد و خوراک ما می­‌شود؛ درد دل زیاد است آن هم اینکه کسی به ما توجه نمی‌­کند.»

آقای کاظمی که هنوز نامش برای این کشف مهم به ثبت نرسیده، سال گذشته به جهاد کشاورزی رشت مراجعه کرد که به او گفتند: «شما بروید ما مراحل ثبت را انجام می‌دهیم اما هنوز خبری نشده است.»

این کشاورز دلسوز و زحمت‌کش گیلانی عاشق کشت و کار و برنج است. می‌گوید: «زمین زیارتگاه من است، زمین را خیلی زیارت می­‌کنم، زمین را سجده می‌­کنم. کشاورزی برکت دیگری دارد.»

یوسف هاشمی‌­زاده درگذشت، اما علی کاظمی در قید حیات است، برای یکبار هم شده زنده­‌ستایی کنیم و برای او در شهرستان فومن، تالش و رشت بزرگداشتی برای تقدیر برگزار کنیم تا اگیره جوانانی شود که شاید این روزها از حوزه کشاورزی به دلیل قدرناشناس بودن‌ها فاصله گرفتند.

علی کاظمی برند برنج تالش است، برند برنج تالشِ فومنات است، برند برنج تالشِ گیلان است. تا دیر نشده بشتابیم تا ن‌تنها او بلکه همه کشاورزان زجمت‌کش ثمره زحماتشان را ببیند.

گفت‌گو از سیّد مؤمن منفرد چُماچار

منبع: فارس نیوز


ویژه ها